Na dużej działce rozplanowano dwa budynki, przesunięte względem siebie i połączone okręgiem podjazdu oraz krętą linią ścieżki. Większy z nich to dom główny, z wyodrębnionymi trzema skrzydłami, natomiast drugi jest mniejszy, gospodarczy i kompaktowy.
Obie, oddalone od siebie bryły zachowują niezależność, ale nie tracą się z oczu – stąd starannie przemyślane osie widokowe, rozmieszczenie okien, prowadzenie traktów komunikacyjnych oraz wspólny, estetyczny mianownik.

Forma zewnętrzna bazuje na horyzontalnych ramach płaskich dachów i betonowych platform, optycznie unoszących bryły ponad trawnikami. Pomiędzy te jasne kontury wpisane zostały płaszczyzny ścian, zestawione z odcinków ciemnego forniru oraz ogromnych tafli szkła, podkreślone pionowymi akcentami połyskliwych, stalowych słupów, wspierających zadaszenie tarasu. Układ wnętrz podporządkowano różnym aktywnościom i potrzebom, a całość scala niewielkie patio, płynnie przenikające się ze strefą obustronnie przeszklonego holu wejściowego, prowadzącego do otwartej na cztery strony świata części dziennej.

To miejsce, które rejestruje świetliste refleksy i echa rozmów, skupia wokół siebie wielość widoków i spojrzeń, łączy wyraziste kontury z otwartą przestrzenią. W każdej chwili gotowe na zmiany oraz nowe perspektywy, ale skomponowane świadomie i precyzyjnie na tyle,
aby zachować harmonię – przejrzystą i domową.